Aktualizacja:
Karakorum Highway nie kończy się w Pakistanie. Na wysokości 4693 m n.p.m., na przełęczy Khunjerab, droga przechodzi przez najwyżej położone przejście graniczne świata i zjeżdża w stronę Pamiru, jeziora Karakul i Kaszgaru. Żeby tam dojechać, trzeba wjechać do Chin – i tu pojawiają się pytania: czy potrzebna jest wiza, jak wygląda odprawa i co sprawdzają Chińczycy. Odpowiadamy na podstawie tego, jak to wygląda w listopadzie 2026 roku.
Czy Polak potrzebuje wizy do Chin?
Obecnie nie. Od 2024 roku Chiny prowadzą jednostronny ruch bezwizowy dla obywateli Polski. Z samym paszportem można przebywać w Chinach do 30 dni w celach turystycznych, służbowych, rodzinnych i tranzytowych. Pobytu bez wizy nie da się na miejscu przedłużyć.
Haczyk jest jeden: program dla Polski obowiązuje do 31 grudnia 2026 roku. Do tej pory Chiny przedłużały go co roku jesienią – ostatnio w listopadzie 2025. 10 listopada 2026 chińskie MSZ zapowiedziało już Słowacji przedłużenie ruchu bezwizowego do końca 2027 roku. Dla Polski oficjalnego komunikatu jeszcze nie ma, ale spodziewamy się podobnej decyzji. Zaktualizujemy ten artykuł, gdy tylko się pojawi.
Jeśli ruch bezwizowy nie zostałby przedłużony, potrzebna będzie zwykła wiza turystyczna (typ L). Wniosek składa się przez Chińskie Centrum Wizowe w Warszawie. Uczestników naszej wyprawy poinformujemy o tym z dużym wyprzedzeniem i pomożemy z dokumentami.
Czy bez wizy można wjechać przez Khunjerab?
Ruch bezwizowy dotyczy wjazdu przez przejścia graniczne otwarte dla cudzoziemców, a Khunjerab do nich należy. Inaczej jest z popularnym „tranzytem 240-godzinnym” – działa on tylko na wybranych lotniskach, w portach i na dwóch przejściach kolejowych, a do tego wymaga biletu do kraju trzeciego. Na przełęcz Khunjerab nie ma zastosowania, ale przy 30-dniowym ruchu bezwizowym nie jest potrzebny.
Xinjiang to region ze szczególnie dokładnymi kontrolami, a zasady na przejściach lądowych bywają zmieniane z krótkim wyprzedzeniem. Dlatego przed każdym wyjazdem potwierdzamy aktualne warunki z naszym partnerem po chińskiej stronie.
Co trzeba mieć przy sobie
- Paszport ważny co najmniej 6 miesięcy od daty powrotu, z wolnymi stronami na pieczątki.
- Elektroniczną kartę przyjazdu – od 2025 roku Chiny zastąpiły papierowe formularze kartą cyfrową. Wypełnia się ją online przed podróżą albo na miejscu. Uważaj na płatne strony podszywające się pod oficjalny formularz – oficjalna karta jest bezpłatna.
- E-wizę do Pakistanu – przyda się na całą pakistańską część trasy. Opisaliśmy ją w artykule Wiza do Pakistanu – jak ją dostać krok po kroku.
- Program i rezerwacje – chińscy pogranicznicy mogą zapytać, dokąd jedziesz i gdzie nocujesz. Na naszej wyprawie dokumenty grupy ma pilot.

Jak wygląda przejście Khunjerab krok po kroku
1. Sost – pakistańska odprawa. Ostatnia miejscowość po stronie Pakistanu. Tu wbija się pieczątkę wyjazdową i przechodzi kontrolę celną. Od Sost do samej przełęczy jest ok. 86 km krętej drogi przez Park Narodowy Khunjerab – po drodze można spotkać koziorożce i jaki.
2. Przełęcz Khunjerab, 4693 m. Brama graniczna, flagi obu krajów, śnieg nawet w maju i obowiązkowe zdjęcie. Na tej wysokości oddycha się wyraźnie ciężej, dlatego zatrzymujemy się tu krótko.
3. Chińska odprawa w okolicach Taszkurganu. Właściwa kontrola paszportowa i celna odbywa się kilkadziesiąt kilometrów za przełęczą. Jest dokładna: prześwietlenie bagażu, często przegląd telefonu, laptopa i aparatu. Cały przejazd z Sost do Taszkurganu zajmuje zwykle większość dnia – warto mieć przy sobie przekąski, wodę i cierpliwość.
Co może zainteresować chińską kontrolę
- Książki, mapy i nagrania o tematyce politycznej lub religijnej – lepiej nie zabierać ich w podróż.
- Zdjęcia i aplikacje w telefonie – pogranicznicy mogą je przejrzeć, więc nie wieź niczego, czego nie chcesz pokazywać.
- Drony – ich wwóz w tym regionie jest ryzykowny, mogą zostać zatrzymane na granicy.
Brzmi poważnie, ale w praktyce odprawa grupy turystycznej przebiega spokojnie. Wystarczy uprzejmość i odpowiadanie na pytania.
Kiedy przejście jest otwarte?
Przez lata Khunjerab działał sezonowo – mniej więcej od kwietnia do listopada. Od grudnia 2024 roku Pakistan i Chiny oficjalnie otworzyły przejście przez cały rok. Zimą droga między Sost a przełęczą bywa jednak zasypana, a temperatury spadają mocno poniżej zera, więc dla turystów najlepsze są nadal miesiące od maja do października. Właśnie dlatego nasze terminy to maj i październik.
Praktycznie po chińskiej stronie
- Kontrole: w Xinjiangu paszport sprawdzany jest częściej niż gdzie indziej – na punktach kontrolnych i przy meldunku w hotelu. Trzymaj go zawsze przy sobie.
- Płatności: w Chinach płaci się telefonem. Alipay i WeChat Pay działają z zagranicznymi kartami – zainstaluj je i podepnij kartę jeszcze w Polsce.
- Internet: Google, WhatsApp i Instagram są w Chinach zablokowane. Najprościej kupić przed wyjazdem eSIM z roamingiem, który działa bez blokad.
- Czas: oficjalnie obowiązuje czas pekiński, ale mieszkańcy Xinjiangu często posługują się lokalnym, przesuniętym o 2 godziny. Przy umawianiu się zawsze dopytaj, który czas ktoś ma na myśli.
- Wysokość: po stronie chińskiej trasa prowadzi pod Muztagh Atą (7546 m) i nad jeziorem Karakul (ok. 3600 m). Dzięki stopniowemu wznoszeniu się przez Skardu i Hunzę organizm ma czas na aklimatyzację.
Najważniejsze w skrócie
- Polacy wjeżdżają do Chin bez wizy na 30 dni – program obowiązuje do 31.12.2026, przedłużenie na 2027 jest spodziewane,
- ruch bezwizowy obejmuje przejście lądowe na Khunjerab, tranzyt 240-godzinny – nie,
- przed wyjazdem wypełnij bezpłatną elektroniczną kartę przyjazdu,
- odprawa w Taszkurganie jest dokładna i trwa długo – nie wieź dronów ani materiałów politycznych,
- najlepszy czas na przejazd: maj–październik.
Chcesz przejechać Khunjerab z nami? Zobacz program wyprawy Pakistan i Chiny – Karakorum Highway od Lahore do Kaszgaru. Jedziemy w małej grupie z polskim pilotem, w maju i październiku 2027. Formalności na granicy załatwiamy razem z Tobą.
